بایـد محصـولات جدیـد بیمه‌هـای زندگـی توسـط بخش‌هـای فنـی تولیـد شـود کـه قابلیـت فروش توسـط شـبکه بازاریابـی و اسـتفاده بـرای مشـتریان داشته باشد. همچنین دانایی در بخـش عرضه و تقاضا باید افزایش یابد، این موضوع مستلزم آموزش پایدار حرفه‌ای منطبق بر سـرفصل‌های اسـتاندارد است.

تولید محصولات بیمه زندگی چابک، منطبق بـر ریسک‌های موجود و قابل رقابت با سـایر محصولات جانشـین، الزامی است.

در چنین شرایطی، معمولا افراد به جای افزایش کیفیت زندگی، به دنبال تثبیت قدرت خریدشان هستند، پـس می‌توان با ارائه محصولات جدیـد بیمه‌ای متناسب و با شناسایی درست نیازهای مشتری و افزایش دانایی در بخش عرضه و تقاضا را از راهبردهای مهم این حوزه دانست.

جداسازی واحد پالایش و تولید آمار از بخش آی سی تی و فاوای شرکت‌های بیمه امری الزامیست. بهتر است مباحث مربوط به آموزش جدا از مسائل پژوهشی قرار گیرند. چرا که ممکن است بر اثر تقابل این دو موضوع، به هر یک از آنها چنان که باید و شاید پرداخته نشود. ما نباید اجازه بدهیم این تجربه در صنعت بیمه هم رخ بدهد.

باید با پالایش و تولید آمار دقیق در مـورد بیمه‌های زندگی و به کارگیری افراد فعال در زمینه محاسبه ریسـک، بیمه نامه‌های جدیـد زندگی با نرخ‌های رقابتی تولید و به بازار عرضه شود.

ورود استارت آپ‌ها به صنعت بیمه

اصلاح آیین نامه های ۵۴ ،۵۷ و ۶۰ و پررنگ شدن بخش بیمه‌های زندگی در آنها نیز لازم است. ورود استارت آپ‌ها به صنعت بیمه، اتفاق مبارکی است، ولی اگر ما به درستی پذیرای آنها نباشیم، ممکن است از صنعت ما به صنعت دیگری کوچ کنند.